ค้นเจอ 265 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แรง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แพ้แรง

ว. เสียกำลัง, หมดแรง เช่น ทำงานหนักจนแพ้แรง; สู้แรงไม่ได้ เช่น นักมวยฝ่ายน้ำเงินสู้ฝ่ายแดงไม่ได้เพราะแพ้แรง.

แรงหนีศูนย์กลาง

(ฟิสิกส์) น. แรงที่กระทำต่อเทหวัตถุในขณะที่เทหวัตถุนั้นเคลื่อนที่เป็นทางวงกลม แรงนี้มีแนวทิศออกจากจุดศูนย์กลางของทางวงกลมนั้น และมีขนาดเท่ากับแรงสู่ศูนย์กลาง. (อ. centrifugal force).

กระทบกระแทก

ว. อาการที่กล่าวเปรย ๆ ให้กระทบไปถึงผู้ใดผู้หนึ่งอย่างแรง.

เข่น

ก. ทุบหรือตีอย่างแรงเพื่อให้แบนเป็นต้น เช่น เข่นมีด.

ควาก

[คฺวาก] ว. กว้างออกไปโตออกไปเพราะแรงดัน (ใช้เฉพาะรูและช่อง).

ปืนลม

น. ชื่อปืนชนิดหนึ่ง ใช้แรงอัดดันด้วยลม.

รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม

(สำ) ก. เรียนรู้ไว้ไม่หนักเรี่ยวหนักแรงหรือเสียหายอะไร.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.

วูดวาด

ว. โดยเร็วและแรง (ใช้แก่อาการของลมพัดเป็นต้น).

สมน้ำสมเนื้อ

ว. พอเหมาะพอดีกัน เช่น ขิงก็ราข่าก็แรง สมน้ำสมเนื้อกันดีแล้ว.

สะท้อนใจ

ก. อาการที่หายใจแรงขึ้น ๆ ลง ๆ เพราะอารมณ์สะเทือนใจเป็นต้น.

สุดแรงเกิด

(ปาก) ว. สุดกำลัง, เต็มแรงที่มีอยู่, เช่น เขาตกใจ วิ่งหนีสุดแรงเกิด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ