ผลการค้นหา

ค้นเจอ 812 รายการ

ว. แปลกใจ, ประหลาดใจ.

น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.

ก. แค้นเคือง, โกรธ. (ส. รุษฺฏ; ป. รุฏฺ).

[มัดสัน] น. ความตระหนี่; ความริษยา. (ส. มาตฺสรฺย; ป. มจฺฉริย).

ว. มีใจที่อบรมมาดี, มีใจใฝ่ในทางดี.

ว. ว่าง, เปลี่ยวใจ, เปล่าใจ, ใจหาย.

ว. ผูกใจ, ชวนใจ, จับใจ. (ส.).

ว. อึดอัดใจเต็มทน.

ว. ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว.

(สำ) น. ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน เช่น ต่างก็มีมิตรจิตมิตรใจต่อกัน.

ก. รู้ซึ้งอยู่ในใจของตน เช่น รู้อยู่แก่ใจว่าเพื่อนเป็นคนโกงแล้วยังคบกันอยู่ได้.

ว. หนำใจ, สะใจ, (มักใช้ในความประชดหรือแดกดัน) เช่น บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับเขา โดนเขาด่ามา สาแก่ใจไหมล่ะ วันนี้เงินเดือนออก ต้องจ่ายให้สาแก่ใจ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ