ค้นเจอ 290 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แข่งแดด,แข่งฝน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิรุณ

น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).

ตาก

ก. ผึ่งให้แห้ง เช่น ตากผ้า, ปล่อยทิ้งไว้กลางแจ้ง เช่น ตากแดด ตากฝน; ตรำ, สู้ทน, เช่น เดินตากฝน นอนตากยุง. ว. ห่าง, แบะออก, เช่น ควายเขาตาก คือ ปลายเขาไม่รวมเข้าหากัน; ที่ผึ่งแดดจนแห้ง เช่น ข้าวตาก กล้วยตาก; เรียกหลังคาเรือนที่ชันน้อยว่า หลังคาตาก.

จั้ก ๆ

ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.

พรรษฤดู

[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).

ฤดูกาล

น. เวลา, คราว, เช่น ฝนไม่ตกตามฤดูกาล.

ลมหวน

น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.

เว้นแต่

สัน. นอกจาก, ยกเว้น, เช่น ฉันจะไป เว้นแต่ฝนตก.

หยิม ๆ

ว. อาการที่ฝนตกพรำประปราย.

บ่มผิว

ก. ทำให้ผิวงามด้วยการอยู่ในที่ซึ่งไม่ถูกแดดถูกลมจนเกินไป.

บังตะวัน

น. เครื่องบังแดดเช่นเดียวกับบังสูรย์. (สิบสองเดือน).

เพลิงฟ้า

น.ไฟที่ใช้แว่นส่องจุดด้วยแสงแดด.

อาบแดด

ก. ให้ผิวกายส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดถูกแดด เพื่อสุขภาพหรือความงาม.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ