ค้นเจอ 888 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เวลาช่วงบ่าย (PM)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แตรเดี่ยว

น. แตรที่ใช้เป่าเป็นสัญญาณในเวลานอน เวลาปลุก เป็นต้น.

ประวิง

ก. หน่วงไว้ให้เนิ่นช้า, ถ่วงเวลา, เช่น ประวิงเวลา ประวิงเรื่อง.

เช้า

น. เวลาระหว่างรุ่งสว่างกับสาย, เวลาตั้งแต่รุ่งสว่างถึงเที่ยง. ว. ที่อยู่ในช่วงเวลาตั้งแต่รุ่งสว่างถึงเที่ยง เช่น รอบเช้า ผลัดเช้า; เร็วกว่าเวลาที่กำหนดในระหว่างรุ่งสว่างกับสาย เช่น มาแต่เช้า; โดยปริยายหมายความว่า ก่อนเวลาที่กำหนด.

กลางคืน

น. ระยะเวลาตั้งแต่ยํ่าคํ่าถึงยํ่ารุ่ง, (กฎ) เวลาระหว่างพระอาทิตย์ตกกับพระอาทิตย์ขึ้น.

พรหมภูติ

[พฺรมมะพูติ] น. เวลาสนธยา, เวลาขมุกขมัว, โพล้เพล้. (ส.).

รุ่งเช้า

น. เวลาพระอาทิตย์เพิ่งขึ้น, เวลาระหว่างรุ่งสว่างถึงเช้า, เช้าวันรุ่งขึ้น.

เข้าเวร

ก. เข้าอยู่รักษาหน้าที่ตามเวลาที่กะกันไว้.

เข้าแว่น

ก. ถึงวัยหรือเวลาที่ต้องสวมแว่นตา.

จิรกาล

น. กาลนาน, เวลาช้านาน.

ชั่วคน

น. ช่วงเวลาประมาณชั่วอายุ.

ชั่วโมง

น. ช่วงระยะเวลา ๖๐ นาที.

เดี๋ยวเดียว

ว. ชั่วเวลานิดเดียว, ประเดี๋ยวเดียว ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ