ค้นเจอ 168 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เลือด,โลหิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตกหมก

ก. อาการที่เลือดระดูเสียที่หมักหมมอยู่ข้างในไหลออกมา.

ยางบอน

น. เรียกเลือดที่ออกซึม ๆ ที่ผิวหนังตรงที่ถูกของมีคม.

ส่าเลือด

น. เม็ดผื่นที่ขึ้นตามตัวเนื่องจากความผิดปรกติของเลือดประจำเดือน.

ต่ำ

ว. ตรงข้ามกับสูง, มีระดับด้อยหรือน้อยกว่าปรกติ เช่น ความดันโลหิตตํ่า.

เสียเลือดเนื้อ,เสียเลือดเสียเนื้อ

ก. บาดเจ็บล้มตาย เช่น ในการสู้รบกัน ย่อมเสียเลือดเสียเนื้อเป็นธรรมดา.

กำเดา

น. เลือดที่ออกทางจมูก เรียกว่า เลือดกำเดา. (ข. เกฺดา ว่า ร้อน); แพทย์แผนโบราณเรียกไข้ชนิดหนึ่งที่เกิดจากหวัดว่า ไข้กำเดา.

เนื้อตาย

น. เนื้อเยื่อที่ขาดเลือดหรือถูกพิษอย่างอื่นจนเซลล์ตาย.

บาดทะพิษ

น. แผลที่ตัวเชื้อโรค Streptococciเข้าไป ทำให้เลือดเป็นพิษ.

บ้าเลือด

ว. บันดาลโทสะอย่างไม่กลัวตายเมื่อถูกทำร้ายถึงเลือดตกยางออก.

ปล่อยปลิง

ก. เอาปลิงมาวางไว้ตรงที่ที่ต้องการให้ดูดเลือดเสียออก.

รุเธียร

[รุเทียน] น. เลือด. ว. สีแดง. (แผลงมาจาก รุธิร).

สะบักจม

ก. อาการที่ปวดเมื่อยบริเวณสะบักเพราะเลือดเดินไม่สะดวก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ