ค้นเจอ 273 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เลิก, เลิกรา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิรัฐมนตรี

(เลิก) น. ที่ปรึกษาชั้นสูงของพระมหากษัตริย์.

ราแจว,ราพาย

ก. เอาแจวหรือพายแตะน้ำเรียด ๆ เพื่อชะลอเรือไว้.

หย่า

ก. เลิกเป็นผัวเมียกัน; (กฎ) ทำให้การสมรสสิ้นสุดลงโดยความยินยอมของคู่สมรสทั้ง ๒ ฝ่ายหรือโดยคำพิพากษาของศาล; เลิก เช่น หย่านม หย่าศึก.

กระเกรียม

(โบ; เลิก) ก. ตระเตรียม, จัดไว้ให้บริบูรณ์, เช่น กระเกรียมพร้อมเสร็จสำเร็จการ. (คาวี).

คู่อาศัย

น. คู่ผัวเมียที่ไม่ใช่คู่สร้างกัน จะอยู่ด้วยกันชั่วคราวแล้วเลิกร้างกันไป.

พยัญชนะตัวที่ ๕ นับเป็นพวกอักษรต่ำ แต่ปัจจุบันนี้เลิกใช้แล้ว.

ชู้เหนือผัว

(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงซึ่งสามียังมีชีวิตอยู่.

เถลิก

[ถะเหฺลิก] ว. เถิก, เลิกขึ้นไป, เช่น ขากางเกงเถลิกขึ้นไป.

บ่อนแตก

ก. ก่อเรื่องทำให้คนที่มาชุมนุมกันต้องเลิกไปกลางคัน.

บุคคลนิติสมมติ

[บุกคนนิติสมมด] (กฎ; เลิก) น. นิติบุคคล.

ไปรษณียวัตถุ

[ไปฺรสะนียะวัดถุ, ไปฺรสะนีวัดถุ] น. (เลิก) พัสดุไปรษณีย์.

แม่ร้าง

น. หญิงที่เลิกกับผัว, บางทีเรียกว่า แม่ม่ายผัวร้าง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ