ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ไสกฺล่อน] น. ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณ ทำให้ร่างกายผอมแห้ง เกิดจากโรคกล่อน.
ก. กักกุมไว้เพื่อตรวจตรา เช่นตรวจโรคติดต่อ.
(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.
น. ยารักษาโรค. (ป. คิลาน + เภสชฺช).
น. โรคเยื่อหุ้มลูกตาอักเสบ.
[-ไม] (แบบ) ว. ไม่มีโรค, สบาย, เป็นสุข. (ป., ส.).
น. ชื่อโรคผิวหนังชนิดหนึ่ง มีลักษณะลามออกไป.
[มุดตะ-] น. โรคระดูขาว, ตกขาว ก็เรียก.
[มุดตะ-] น. โรคขัดปัสสาวะชํ้าเลือดชํ้าหนอง.
น. โรคที่มีมูกและเลือดในลำไส้ติดออกมากับอุจจาระ.
น. ความไม่สบาย, ความเสียดแทง; โรค. (ป., ส.).
น. ระลอก; โรคผิวหนังชนิดหนึ่ง เป็นเม็ดมีหนอง.