ค้นเจอ 456 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เบญจางค-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

จัตุรงคพล

[จัดตุรงคะ-] น. จตุรงคพล, กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ. (ป., ส. จตุรงฺค + เสนา).

จัตุลังคบาท

[จัดตุลังคะบาด] (โบ) น. เจ้ากรมพระตำรวจหลวงประจำ ๔ เท้าช้างทรงของพระมหากษัตริย์หรือพระมหาอุปราชในเวลาสงคราม เช่น จัตุลังคบาทบริรักษ พิทักษ์เท้ากุญชร. (ตะเลงพ่าย), จตุลังคบาท ก็ว่า.

จาตุรงค,จาตุรงค-,จาตุรงค์

[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).

ดุริยางค,ดุริยางค-,ดุริยางค์

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).

กระแต่ง,-กระแต่ง

ใช้เข้าคู่กับคำ กระต่อง เป็น กระต่องกระแต่ง.

ขรัวตา

น. สามัญชนที่เป็นตาของพระองค์เจ้า.

เข้าโกศ

ก. บรรจุศพลงในโกศ, ลงโกศ ก็ว่า.

โดมไพร

น. แนวป่า. (ข. ฎงไพฺร).

ปรุง

[ปฺรุง] ก. ประสมหรือประกอบให้เหมาะส่วน.

ลงโกศ

ก. บรรจุศพลงในโกศ, เข้าโกศ ก็ว่า.

สรุง

[สุง] (กลอน) น. อำนาจ, เดช.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ