ผลการค้นหา

เนินดิน* *เนินดิน *เนินดิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 459 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เนินดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดุด

ก. กิริยาที่หมูเอาจมูกดุนดิน.

ไถนา

ก. กิริยาที่ทำนาตอนพลิกดิน.

ประดา

ก. ดำทน เช่น ประดานํ้า ประดาดิน.

ภุม,ภุม-,ภุม-

[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).

ไม้หกเหียน

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.

ลงจอบ

ก. ใช้จอบขุดดิน, ลงจอบลงเสียม ก็ว่า.

ล่องถุน

น. ระยะตั้งแต่พื้นเรือนจนถึงพื้นดิน.

ถนัน

[ถะหฺนัน] น. ดินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเป็นยารักษาโรค และเป็นยาอายุวัฒนะ เช่น ต่อได้กินดินถนันเมื่อวันไร. (อภัย).

โคก

น. ที่ดินที่นูนสูงขึ้นคล้ายเนิน แต่เตี้ยกว่า. ว. ที่นูนสูงขึ้น. (ข. โคก ว่า ที่ไม่มีนํ้า, แห้ง).

กระฉูด

ก. พุ่งออกโดยแรง (ใช้แก่ของเหลว) เช่น น้ำกระฉูด; ไสไปโดยแรง เช่น ช้างกระฉูดเท้า. (เทียบ ข. กญฺฌูส ว่า เตะดิน, ตะกุยดิน, เตะไสดินให้ฝุ่นฟุ้ง).

ซุย

ว. ร่วนในลักษณะอย่างดินที่ยุ่ยไม่เกาะกันแน่นเหนียว เรียกว่า ดินซุย, เรียกเนื้อเผือกหรือมันที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า เนื้อซุย.

เหง้า

[เหฺง้า] น. ลำต้นที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เช่น ขิง กระวาน ที่จมอยู่ใต้ดิน; ต้นเดิม, ต้นวงศ์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด