ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา. (ป., ส. วิมาน).
น. เทวดาพวกหนึ่ง. (ป.; ส. มรุต).
ว. มีอำนาจเหนือฟ้าเหนือเทวดา.
น. เทวดาโดยสมมติ หมายถึง พระเจ้าแผ่นดิน.
ก. บวงสรวง, เซ่นสรวง, เช่น สังเวยเทวดา.
น. เทวดาที่รักษาน่านน้ำ, ผีเสื้อน้ำ ก็เรียก.
(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.
น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).
น. สวรรค์ของพระนารายณ์ผู้เป็นเจ้า. (ส.).
น. โลกทั้ง ๓ ได้แก่ กามภพ คือภพของเทวดาลงมา, รูปภพ คือภพของพรหมที่มีรูป, อรูปภพ คือภพของพรหมที่ไม่มีรูป; หรือ สวรรค์ มนุษยโลก และบาดาล.
[-ทด] น. เทวดา ๓๓ องค์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ไม่แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์อีก ๓๒ องค์, ตรีทศ ก็ว่า.
[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.