ค้นเจอ 446 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เด็กซน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เผลาะแผละ

[-แผฺละ] น. ลูกโป่งแก้วที่เด็กเป่าเล่น.

ร้องกระจองอแง

ก. อาการที่เด็กหลาย ๆ คนร้องไห้พร้อม ๆ กัน.

รับหน้า

ก. เผชิญหน้า, รอหน้า, เช่น ส่งเด็กไปรับหน้าเจ้าหนี้ไว้ก่อน.

วัตสะ

(แบบ) น. ลูกวัว; เด็กเล็ก. (ส. วตฺส).

วัยจูง

น. วัยของเด็กระหว่างวัยแล่นกับวัยอุ้ม.

ร้องเรือ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. ขับหรือกล่อมเพลงให้เด็กฟัง. น. เรียกเพลงกล่อมเด็กว่า เพลงร้องเรือ.

กระจองอแง

ว. เสียงเด็กที่ร้องไห้ ก่อให้เกิดความรำคาญ, ใช้เรียกลูกเด็กเล็กแดงหรือที่ยังต้องอุ้มต้องจูงอยู่ว่า ลูกกระจองอแง.

ประธาน

(ไว) น. ผู้กระทำ เช่น เด็กวิ่ง เด็ก เป็นประธานของกริยา วิ่ง คนกินข้าว คน เป็นประธานของกริยา กิน.

กำลังกินกำลังนอน

(สำ) ว. อยู่ในวัยกินวัยนอน เช่น เด็กกำลังกินกำลังนอน.

ซ่อนหา

น. การเล่นชนิดหนึ่งของเด็ก ฝ่ายหนึ่งซ่อนฝ่ายหนึ่งหา.

ซักส้าว

น. ชื่อการเล่นชนิดหนึ่งของเด็กโดยจับแขนดึงกันไปมา.

ตาน

น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งมักเป็นแก่เด็ก ๆ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ