ค้นเจอ 449 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อ่อน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เยิ่น

ว. มีระยะยาวหรือนานยืดออกไป; เนิบ เช่น อ่อนเยิ่น.

ลิ้นไก่

น. ติ่งบนเพดานอ่อนที่ยื่นลงมาในช่องปาก.

ลูกผม

น. ผมอ่อนที่อยู่ตามตีนผมตรงหน้าผากและท้ายทอย.

อ้อน

ก. พรํ่าร้องขอ, ร้องสำออย, อาการร้องไห้อย่างเด็กอ่อน.

อุย

น. ลักษณะของขนอ่อนหรือขนเพิ่งแรกขึ้น เรียกว่า ขนอุย.

โคแก่ชอบกินหญ้าอ่อน

(สำ) น. ชายสูงอายุที่ชอบผู้หญิงรุ่นสาว.

หมากหน้าหวาน,หมากหน้าอ่อน

น. ผลหมากอ่อน เมื่อผ่าสดจะเห็นว่าเนื้อมีสีเหลืองซีดหรือเกือบขาว มีวุ้นสีขุ่น ๆ อยู่ตรงกลางมาก มีลายเส้นในเนื้อน้อย รสไม่ฝาด.

กะปวกกะเปียก

ว. อ่อนกำลังจนแทบไม่อาจทรงตัวได้ตามลำพัง, ปวกเปียก ก็ว่า.

ง้องอน

ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ, งอนง้อ ก็ว่า.

งอนง้อ

ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ, ง้องอน ก็ว่า.

ธาตุเบา

[ทาด-] ว. ที่กินยาระบายอ่อน ๆ ก็ถ่าย.

ปวกเปียก

ว. อ่อนกำลังจนแทบไม่อาจจะทรงตัวได้ตามลำพัง, กะปวกกะเปียก ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ