ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กฎ) น. สิ่งที่กำหนดขอบเขตสิทธิหรืออำนาจไว้โดยเฉพาะ.
(สำ) เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
(ปาก) น. ผู้มีอำนาจมาก, ผู้เป็นหัวหน้าใหญ่.
(กฎ) ก. มอบหมายให้มีอำนาจจัดการหรือทำการแทน.
ก. ใช้อำนาจหรือกำลังบังคับเอาตัวมา.
ก. ตัดทอน เช่น ลิดรอนอำนาจ ลิดรอนสิทธิ์.
น. อำนาจ, การบังคับบัญชา. (ส.; ป. วส).
ก. หักเอาด้วยความกล้า, หักเอาด้วยอำนาจ.
ก. เกรงกลัวฝีปากหรือฝีมือ, ยอมอยู่ในอำนาจ.
(กฎ) น. ศาลยุติธรรมชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีและมีอำนาจไต่สวนหรือมีคำสั่งใด ๆ ซึ่งผู้พิพากษาคนเดียวมีอำนาจตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่ระบุไว้ในพระธรรมนูญศาลยุติธรรม.
น. การใช้อำนาจบริหารเด็ดขาด, เรียกลัทธิหรือแบบการปกครองที่ผู้นำคนเดียวหรือบุคคลกลุ่มเดียวใช้อำนาจอย่างเด็ดขาดในการบริหารประเทศว่า ลัทธิเผด็จการ, เรียกผู้ใช้อำนาจเช่นนั้นว่า ผู้เผด็จการ.