ค้นหา "ส.อ.ม." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,021 รายการ

น. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกวิท).

ว. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกศล).

[-ระ-] ว. ตํ่า, ใต้; รอง; หลัง; ฝั่งนี้. (ป.; ส. อวร).

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).

(ปาก) น. ธนาคาร. (อ. bank); ธนบัตร. (อ. bank note).

น. นางผู้มีผมงาม เช่น โฉมแก้วเกศินีนาฏ. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ส.).

[-รบ] น. บัวสาย เช่น ไกรพแกมสโรช. (ม. คำหลวง มัทรี). (ส. ไกรว).

[คน] (แบบ) น. คอ เช่น เหลือกตาเมียงเอียงคล. (ม. คำหลวง กุมาร). (ป., ส.).

(แบบ; กลอน; แผลงมาจาก ดนู) ส. ฉัน, ข้าพเจ้า, เช่น กึ่งกายกามดำนู. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ