ค้นเจอ 398 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สุทธนัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉันท-,ฉันท-,ฉันท์,ฉันท์

[ฉันทะ-] น. ชื่อคำประพันธ์ประเภทหนึ่งที่วางคำ ครุ ลหุ เป็นแบบต่าง ๆ. (ป.).

สุปรีย์

ว. เป็นที่รักยิ่ง. (ส. สุ + ปฺรีย; ป. สุ + ปิย).

สุรภี

[สุระ-] น. เครื่องหอม. (ป.; ส. สุรภิ).

สุรัติ

[สุรัด] น. ความปลาบปลื้มหรือความยินดียิ่ง. (ส. สุ + รติ).

กำกวม

ว. เคลือบคลุม, คลุมเครือ, มีความหมายได้หลายนัย.

ตาบอดคลำช้าง

(สำ) น. คนที่รู้อะไรด้านเดียวหรือนัยเดียวแล้วเข้าใจว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างนั้น.

รู้กัน

ก. รู้เป็นนัยกันเฉพาะในกลุ่มของตน เช่น เรื่องนี้เขารู้กัน.

หน้ายิ้ม ๆ

ว. อาการยิ้มน้อย ๆ อย่างมีเลศนัย.

จุทสะ

[จุดทะสะ] (แบบ) ว. สิบสี่. (ป. จุทฺทส; ส. จตุรทศ).

ตีบทแตก

ก. แสดงได้แนบเนียนสมบทบาท.

ทรหู,ทรฮู

[ทอระ-] (กลอน) ก. ดิ้นรนอยากรู้, ร้องดัง, เช่น ในเมื่อกูไห้ทรหูรํ่าร้อง. (ม. คำหลวง ชูชก).

มุทคะ

[มุดคะ] น. ถั่วเขียว. (ส. มุทฺค; ป. มุคฺค).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ