ค้นเจอ 398 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สุทธนภ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภว,ภว-,ภวะ

[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).

ประสาธน์

[ปฺระสาด] (แบบ) ก. ทำให้สำเร็จ. น. เครื่องประดับ. (ส. ปฺรสาธน; ป. ปสาธน).

สุปรีย์

ว. เป็นที่รักยิ่ง. (ส. สุ + ปฺรีย; ป. สุ + ปิย).

สุรภี

[สุระ-] น. เครื่องหอม. (ป.; ส. สุรภิ).

สุรัติ

[สุรัด] น. ความปลาบปลื้มหรือความยินดียิ่ง. (ส. สุ + รติ).

โสภ

[โสพะ-] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

โสภ-

[โสพะ-] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

โสภา

[โสพา] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

โสภี

[โสพี] ว. งาม เช่น สาวโสภา, (ปาก) งาม, ดี, เช่น พูดอย่างนี้ไม่โสภาเลย. (ป. สุภ; ส. ศุภ).

กำโบล

(แบบ) น. กโบล, กระพุ้งแก้ม, เช่น ปรางเปรียบกำโบลบง- กชรัตนรจนา. (สุธน). (ป., ส. กโปล).

กำเลาะ

(แบบ) ว. หนุ่ม, สาว, เช่น หากกูกำเลาะหลงกาม ไป่คำนึงความ แลโดยอำเภอลำพัง. (สุธน). (ข. กํโละ ว่า หนุ่ม).

จุทสะ

[จุดทะสะ] (แบบ) ว. สิบสี่. (ป. จุทฺทส; ส. จตุรทศ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ