ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).
[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).
(แบบ) น. เปือกตม, โคลน, โดยมากใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น บงกช ว่า ของที่เกิดในเปือกตม คือ บัว. (ป., ส. ปงฺก).
[ผะลิกะ-] น. ผลึก. (ป.).
[พีรุกะ-] ว. กลัว, ขี้ขลาด. น. ผู้หญิง เช่น ภีรุอวตาร ว่า อวตารเป็นผู้หญิง. (แช่งนํ้า). (ป., ส.).
(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาโต หรือ ตาพอง ก็ว่า.
[กัดสก] (แบบ) น. ชาวนา. (ส. กรฺษก; ป.กสฺสก).
[นะรึโคด] (แบบ) ก. ดังออก, กึกก้อง. (ส.).
(กลอน) ก. ไปจาก. ว. ไม่มี. (ส. นิรฺ).
(แบบ) ก. แจ้งความ, ประกาศ, แสดง. (ส.).
ก. บีฑา. (ป.; ส. ปีฑา).
ก. พลัดพราก, จากไป. (ป., ส. วิโยค).