ค้นเจอ 968 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วีระยุทธ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พันธ,พันธ-,พันธ์,พันธะ

[พันทะ-] ก. ผูก, มัด, ตรึง. (ป., ส.). น. ข้อผูกมัด, ข้อผูกพัน

ฉินท,ฉินท-,ฉินท์

[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

ยุแยง

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ยุแยงตะแคงแซะ,ยุแยงตะแคงรั่ว,ยุแยงตะแคงแส่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

เอาเลย

ก. ยินยอม ท้าทาย หรือยุให้ทำ.

ยุแหย่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

วีรสตรี

[วีระสัดตฺรี] น. หญิงที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.

วีชนี

[วีชะนี] น. วิชนี, พัด. (ป.; ส. วีชน).

วธกะ

[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).

สธนะ

[สะทะนะ] ว. มีเงิน, รํ่ารวย. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ