ค้นเจอ 22,168 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วินเทจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).

เทพาดิเทพ

น. เทวดาผู้ยิ่งกว่าเทวดาอื่น. (ป. เทวาติเทว).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

เทพดา

[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.

เทพนารี

[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.

ทวิชากร

[ทะวิ-] (แบบ) น. ฝูงนก. (ส.).

วิกขัมภ์

[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).

วิวัฏ

น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).

เวสมะ

[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).

เทศ,เทศ-,เทศะ

[เทด, เทดสะ-, เทสะ] ว. ต่างประเทศ เช่น เครื่องเทศ ม้าเทศ. น. ถิ่นที่, ท้องถิ่น, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส.

อุเทสิกเจดีย์

น. เจดีย์ที่สร้างอุทิศพระพุทธเจ้า ได้แก่ พระพุทธรูป.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ