ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).
น. เทวดาผู้ยิ่งกว่าเทวดาอื่น. (ป. เทวาติเทว).
[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).
[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).
[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.
[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.
[ทะวิ-] (แบบ) น. ฝูงนก. (ส.).
[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).
น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).
[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).
[เทด, เทดสะ-, เทสะ] ว. ต่างประเทศ เช่น เครื่องเทศ ม้าเทศ. น. ถิ่นที่, ท้องถิ่น, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส.
น. เจดีย์ที่สร้างอุทิศพระพุทธเจ้า ได้แก่ พระพุทธรูป.