ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิทุ-] ว. เปลี่ยว, ว้าเหว่. (ป., ส.).
น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป., ส. วิมติ).
[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).
ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).
[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).
[ถากูน] (แบบ) น. รูปเคารพ, เทพเจ้าที่นับถือ; ใช้เสริมท้ายชื่อคนที่มีชื่อเสียง เช่น โควินทฐากูร ชื่อผู้แต่งคัมภีร์กาพย์กลอน. (ส. กฺกุร).
(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).
[ขะ-] (โบ) น. กระดิ่ง, กระดึง, เช่น ขทิงทอง รนนทดโยง ลยวแล่ง. (กำสรวล).
[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).
[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).
[ปฺระวิสันชะนี] ก. ใส่เครื่องหมายวิสรรชนีย์.