ค้นเจอ 293 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วินทกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิธุระ

[วิทุ-] ว. เปลี่ยว, ว้าเหว่. (ป., ส.).

วิมัติ

น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป., ส. วิมติ).

วิษธร

[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).

วิสิฐ

ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

ฐากูร

[ถากูน] (แบบ) น. รูปเคารพ, เทพเจ้าที่นับถือ; ใช้เสริมท้ายชื่อคนที่มีชื่อเสียง เช่น โควินทฐากูร ชื่อผู้แต่งคัมภีร์กาพย์กลอน. (ส. กฺกุร).

กระลึง

(โบ) ก. จับ, ถือ, เช่น ชดกรกระลึงกุมแสง. (ลอ).

ขทิง

[ขะ-] (โบ) น. กระดิ่ง, กระดึง, เช่น ขทิงทอง รนนทดโยง ลยวแล่ง. (กำสรวล).

ฉวี

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).

บพิธ

[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).

ประวิสรรชนีย์

[ปฺระวิสันชะนี] ก. ใส่เครื่องหมายวิสรรชนีย์.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ