ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.
(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.
ว. อาการที่หย่อนลงหรือห้อยลงกว่าระดับที่ควรมีควรเป็นตามปรกติ.
[กัน] (เลิก) ก. กัน เช่น เรือกรร.
น. ขากรรไกร.
น. ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน. (ส. ชน + อินฺทฺร).
น. หมู่ชนที่รวมกันอยู่หนาแน่น, หมู่ชนที่มารวมกันมาก ๆ.
ว. เหม่อ, เผลอสติ, เช่น เขาเดินสติลอยเลยถูกรถชน.
(สำ) น. ลักษณะการแต่งงานที่ผู้ใหญ่จัดการให้ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้จักคุ้นเคยหรือรักกันมาก่อน.
(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.
[รบ, ระพะ, ระพา] น. เสียงร้อง, เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก. (ป., ส. รว).