ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-เพฺลา] น. กระดาษสาชนิดบาง โบราณใช้ร่างหนังสือด้วยดินสอดำหรือใช้ประโยชน์อย่างอื่น เช่น ใช้ปิดหุ่นหัวโขนและหุ่นอื่น ๆ.
ว. อาการที่เดินยกขาไม่ขึ้น.
ก. ยกทัพ, เคลื่อนกองทัพ.
ก. ยกโทษขึ้นพูด, กล่าวร้าย.
ก. ยกเอาขึ้นมาพูดโต้แย้งกัน.
ก. ยกกระพุ่มมือ, ยกมือขึ้นกระพุ่ม.
[-เพฺรียก] ก. ร้องเรียก.
ก. กระดกขึ้น, ยกขึ้น, เช่น เกวียนโหง.
ก. ยกโทษให้, ไม่ถือโทษ.
[อะ-] ก. เลิกแล้วต่อกัน, ยกโทษให้.
[สะหฺมิง] น. เสือที่เชื่อว่าเดิมเป็นคนที่มีวิชาอาคมแก่กล้าแล้วต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นเสือได้ หรือเสือที่กินคนมาก ๆ เข้า เชื่อกันว่าวิญญาณคนตายเข้าสิง ต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นคนได้ เรียกว่า เสือสมิง; ตำแหน่งขุนนางผู้ใหญ่ฝ่ายมอญ. (ต. สมิง ว่า พระเจ้าแผ่นดิน, เจ้าเมือง, ผู้ปกครอง).
(สำ) น. คนที่ชอบยกตัวเอง, คนโอ้อวด.