ค้นเจอ 475 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รอง รส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิโรช

[นิโรด] (แบบ) ว. ไม่มีรส, ไม่อร่อย, จืด. (ป.).

ศานตรส

น. รสของคำประพันธ์ที่แสดงถึงความสงบจิต. (ส.).

เกือกม้า

น. เหล็กรูปโค้งสำหรับรองกีบม้า.

นั่ง

ก. อาการที่หย่อนก้นให้ติดกับพื้นหรือที่รองเช่นเก้าอี้.

ใบฎีกา

น. ตำแหน่งพระฐานานุกรมอันดับสุดท้ายรองจากสมุห์ลงมา.

กี๋

น. ฐานสำหรับรองสิ่งของหรือสำหรับนั่ง ทำด้วยวัตถุต่าง ๆ มีรูปต่าง ๆ กัน เช่น กี๋รองแจกัน กี๋รองกระถางต้นไม้; ภาชนะมีรูปต่าง ๆ สำหรับใส่เครื่องนํ้าชาแบบจีน เช่น กี๋ญวน.

ข้าวแคบ

(ถิ่น-พายัพ) น. ข้าวเกรียบที่มีรสเค็ม ๆ อย่างข้าวเกรียบกุ้ง.

จาง

ว. น้อยไป, ลดไป, ไม่เข้ม, (โดยมากใช้แก่สี รส กลิ่น).

บัณรส

[บันนะรด] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).

เผ็ดร้อน

ว. ทั้งเผ็ดทั้งร้อนอย่างรสพริกไทยหรือดีปลี; รุนแรง เช่น โต้คารมอย่างเผ็ดร้อน.

มะยง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ.

ยิ้มเฝื่อน

ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิทคล้ายกินของมีรสเฝื่อน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ