ค้นเจอ 7,758 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยุวพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

ส้ม

ว. เปรี้ยว เช่น สารส้ม. น. คำใช้ประกอบหน้าชื่อพรรณไม้และของกินที่มีรสเปรี้ยว เช่น ส้มเช้า ส้มตำ ส้มฟัก.

พืช

น. เมล็ดพันธุ์ไม้, สิ่งที่จะเป็นพันธุ์ต่อไป, พืชพันธุ์ ก็ใช้. (ป. พีช; ส. วีช); พรรณไม้ที่งอกอยู่ตามที่ต่าง ๆ, พืชพรรณ ก็ใช้.

กำกูน

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง เช่น คูนกำกูนกำยาน. (ลอ), กำคูน ก็ว่า.

ดอกถวายพระ

น. ดอกไม้ตัวผู้ของพรรณไม้เลื้อย เช่น ฟักทอง บวบ, กระชอมดอก ก็เรียก.

นหารุ

[นะหารุ] (แบบ) น. เส้น, เอ็น. (ป.; ส. สฺนายุ).

ประยุร,ประยูร

[ปฺระยุน, ปฺระยูน] น. เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย, ตระกูล.

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

มยุร,มยุร-,มยุระ

[มะยุระ-] น. นกยูง, ใช้ว่า มยูร ก็มี. (ป., ส. มยูร).

กระชดกระช้อย

ว. ชดช้อย.

กระด้วมกระเดี้ยม

ว. กระต้วมกระเตี้ยม.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ