ผลการค้นหา

ยอดศักย์* *ยอดศักย์ *ยอดศักย์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 239 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ยอดศักย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มุทธา

[มุด-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป. มุทฺธา; ส. มูรฺธา).

มุรธา

[มุระ-] น. หัว, ยอด. (ดู มูรธ-, มูรธา).

ศฤงค์

[สฺริง] น. เขาสัตว์; ยอดของสถานที่ต่าง ๆ. (ส.).

สิขา

น. เปลวไฟ; ยอด, ปลาย. (ป.; ส. ศิขา).

เสาธง

น. เสาที่ใช้ชักธงขึ้นสู่ยอดเสา.

อัคคะ

[อักคะ] ว. เลิศ, ยอด. (ป.; ส. อคฺร).

กก

(ถิ่น-พายัพ) ก. ตัด, บั่น, เช่น กกกิ่ง กกยอด.

กุฎาธาร

น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปลาย) น. ยอด, ที่สุด, ตรงข้ามกับ ต้น.

เอตทัคคะ

[เอตะ-] น. ผู้ยอดเยี่ยมในทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ. (ป.).

ปลี

[ปฺลี] น. ช่อดอกของกล้วยที่ยังมีกาบหุ้มอยู่; กล้ามเนื้อที่มีรูปลักษณะอย่างหัวปลี เช่น ปลีน่อง; ยอดเจดีย์หรือยอดมณฑปเหนือปล้องไฉนหรือบัวกลุ่มขึ้นไป.

ไข่ลูกยอด

น. ไข่งูที่อยู่บนยอดกลางกองไข่, ไข่ขวัญ ก็เรียก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด