ค้นเจอ 424 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ม้านั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เข้าฌาน

ก. ทำใจให้สงบตามหลักทางศาสนา, โดยปริยายหมายถึงนั่งหลับหรือนั่งเหม่อใจลอยไม่รับรู้อะไร. (ดู ฌาน).

สะบัดย่าง

ว. อาการที่ม้าเดินเหยาะย่างอย่างสง่างามพร้อมกับสะบัดหางด้วย ในความว่า ม้าเดินสะบัดย่าง.

อุปการ

[อุปะกาน, อุบปะกาน] น. เรียกม้าที่ปล่อยในพิธีอัศวเมธว่า ม้าอุปการ.

คอนเรือ

ก. นั่งที่ท้ายเรือแล้วพายเรือไปคนเดียว.

ตั่ง

น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.

พลุ่งพล่าน

[-พฺล่าน] ก. บันดาลโทสะจนนั่งไม่ติด.

สามเพลงตกม้าตาย

(สำ) ว. แพ้เร็ว, ยุติเร็ว, ใช้สั้น ๆ ว่า ตกม้าตาย ก็มี.

สายบังเหียน

น. สายที่ผูกปลายบังเหียนทั้ง ๒ ข้างสำหรับโยงไปให้ผู้ขี่ม้าถือเพื่อบังคับม้า.

ตะบึง

ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.

ตุรคะ

[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).

มัย

น. ม้า, ลา, อูฐ. (ป., ส. มย).

สายง่อง

น. สายโยงใต้คางม้าไม่ให้เงย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ