ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).
ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.
[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).
(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).
[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).
(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.
[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.