ค้นเจอ 492 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฟ้า-ท้องฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตกดิน

ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

เมฆคลุ้ม,เมฆมาก

(อุตุ) น. ปริมาณเมฆมากกว่า ๗ ใน ๘ ในท้องฟ้า ซึ่งสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ใช้ในการพยากรณ์อากาศ.

น้ำสั่งฟ้า ปลาสั่งฝน

(สำ) สั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย, ทำการอันใดที่เป็นสิ่งสำคัญเพื่อไว้อาลัยก่อนจากไป, ฝนสั่งฟ้า ปลาสั่งหนอง ก็ว่า.

เสียงเท่าฟ้าหน้าเท่ากลอง

(สำ) น. เสียงอึกทึกครึกโครมแสดงว่ามีความสนุกสนานร่าเริงเต็มที่, เสียงดังมาก.

ตะกั่วตัด

ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.

นภจร

[นบพะจอน] น. ผู้ไปในฟ้า. (ส. นภสฺจร).

วิหายสะ

[-หายะสะ] น. ฟ้า, อากาศ. (ป., ส.).

สุดหล้าฟ้าเขียว

ว. ไกลมากที่สุด เช่น เขาหนีไปอยู่สุดหล้าฟ้าเขียว ยากที่ใครจะตามไปถึง, สุดขอบฟ้า ก็ว่า.

สุรบถ

น. ฟ้า, สวรรค์. (ส. สุรปถ).

สาง

น. ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าในเวลาเช้ามืด เริ่มแต่มีความมืดน้อยลง ๆ ตามลำดับ จนกว่าจะสว่างแจ้งเป็นที่สุด เรียกว่า ท้องฟ้าสาง. ก. ทำให้แจ้งให้กระจ่าง เช่น สางคดี, ทำให้หายยุ่ง เช่น สางผม.

ลำพู่กัน

น. เรียกสิ่งที่ปรากฏเป็นลำขาวไปในท้องฟ้าเวลาเช้าหรือเย็นถือว่าเป็นลางบอกเหตุ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ