ค้นเจอ 654 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พีรกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

อายุร,อายุร-,อายุษ

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

พง

น. ดงหญ้าหรือดงไม้ที่เป็นหมู่ ๆ หรือที่รก ๆ เช่น ป่าดงพงพี รกเป็นพง.

พิเราะ

ว. ไพเราะ, เพราะ, เสนาะ. (ข. พีเราะ).

ดอกจันทน์

น. รกหุ้มเมล็ดจันทน์เทศ. (ดู จันทน์เทศ).

ตักกะ

(แบบ) น. ตรรก, ความตรึก, ความคิด. (ป. ตกฺก).

ต้ำพรวด

[-พฺรวด] ว. เสียงของตกลงไปในที่รกหรือในที่เหลว ๆ.

ระนาม

น. ป่ารกฉำแฉะ เรียกว่า ป่าระนาม, ระนัม ก็ว่า.

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ