ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้หอมชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ช้างในตระกูลชาติพรหมพงศ์ อิศวรพงศ์ พิษณุพงศ์ หรืออัคนิพงศ์ ที่มีลักษณะ ๗ สี คือ ขาว เหลือง เขียว แดง ดำ ม่วง เมฆ และมีตา เล็บ ขน เป็นต้น ประกอบด้วยคชลักษณ์ด้วย; โดยปริยายหมายถึงคนดีมีวิชาเป็นต้นที่เกิดในชนบทแล้วมามีชื่อเสียงโด่งดังอยู่ในกรุง.
[สุสิน] น. เครื่องดนตรีที่ใช้เป่ามีขลุ่ย ปี่ เป็นต้น, เขียนเป็น สุษิร ก็มี. (ส. ศุษิร, สุษิร).
[-โลกะกะสิน] น. การเจริญสมถกรรมฐานโดยตั้งใจเพ่งแสงสว่างเป็นอารมณ์. (ป.).
น. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. สัตว์ชนิดหนึ่งในจำพวกกวาง. (พจน. ๒๔๙๓).