ผลการค้นหา

ฝ่าเท้า* *ฝ่าเท้า *ฝ่าเท้า*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 319 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝ่าเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุกบัน,บุกบั่น

ก. ฝ่าไปโดยไม่ท้อถอย เช่น เข้าโรมรุกบุกบันฟันแทง. (อิเหนา).

สันมือ

น. ส่วนข้างฝ่ามือด้านนิ้วก้อย เช่น สับด้วยสันมือ.

ขัดตะหมาด

(ปาก) ว. เรียกท่านั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า ว่า นั่งขัดตะหมาด.

นั่งขัดสมาธิ

[-สะหฺมาด] ก. นั่งคู้เข่าทั้ง ๒ ข้างให้แบะลงที่พื้น แล้วเอาขาไขว้กันทับฝ่าเท้า, (ปาก) นั่งขัดตะหมาด.

หน่อ

น. พืชที่งอกจากกอหรือเหง้าของต้นใหญ่, โดยปริยายเรียกสิ่งที่เกิดเช่นนั้น; ลูก, ลูกชาย, เชื้อสาย; แผลเรื้อรังที่เกิดจากคุดทะราด เป็นตามฝ่าเท้า.

คุ้ย

ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.

ตกลูก

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

ตะกุย

ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.

บทมาลย์

[บดทะ-] (แบบ) น. เท้าผู้มีบุญ เช่นกษัตริย์.

บาทบงสุ์

[บาดทะ-] น. ละอองเท้า. (ป. ปาทปํสุ).

ประตูลม

น. เรียกอวัยวะส่วนที่อยู่ระหว่างนิ้วมือนิ้วเท้า.

พับเพียบ

ว. อาการที่นั่งพับขาให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด