ค้นเจอ 370 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝนตกปรอย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พรรษาคม

น. การเริ่มฤดูฝน. (ส.).

วัส,วัส-,วัสสะ

[วัดสะ-] น. ฝน, ฤดูฝน; ปี. (ป.; ส. วรฺษ).

ตกหล่น

ก. ขาดตกไปโดยไม่ตั้งใจ.

บาต

ก. ตก, ตกไป, มักใช้ประกอบหลังคำอื่น เช่น อสนีบาต = การตกแห่งสายฟ้า คือ ฟ้าผ่า, อุกกาบาต = การตกแห่งคบเพลิง คือ แสงสว่างที่ตกลงมาจากอากาศ. (ป. ปาต).

ตกที่นั่ง

ก. ตกอยู่ในฐานะ, ตกอยู่ในภาวะ, เช่น ตกที่นั่งลำบาก ตกที่นั่งเสียเงิน.

หยาด

ก. หยดลง. น. เม็ดฝนหรือนํ้าค้างเป็นต้นที่ไหลยืดหยดลง เช่น หยาดฝน หยาดน้ำค้าง หยาดเหงื่อ.

ฝนชะช่อมะม่วง

น. ฝนที่ตกเล็กน้อยประปรายในเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ซึ่งเป็นระยะที่มะม่วงออกช่อพอดี, ฝนชะลาน ก็เรียก.

ข้าวนาปี

น. ข้าวที่ปลูกในฤดูฝน.

สู้แดดสู้ฝน

ก. ทนแดดทนฝน.

ตกว่า

ว. คือ, คือว่า, รวมความว่า, ลงความว่า, ถือเอาว่า, บางทีใช้ว่า ตก ก็มี เช่น ตกมีฤทธิไกรกว่าพี่ยา. (อิเหนา).

เก็บสี

ก. รักษาสีไม่ให้จางตกไป.

เข้าร้าย

(โบ) ก. ตกอยู่ในฐานะไม่ดี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ