ค้นเจอ 22,201 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผ้าป่าน,ผ้าลินิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รัชกะ

น. รชกะ, คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).

แก้ผ้า

ก. เอาผ้าที่นุ่งอยู่ออกจากตัว, เปลือยกายไม่นุ่งผ้า, เช่น เด็กนอนแก้ผ้า เด็กแก้ผ้าวิ่งโทง ๆ.

กัมพล

[กำ-] (แบบ) น. ผ้าทอด้วยขนสัตว์. (ป.).

ชายครุย

น. ชายผ้าที่เป็นเส้น ๆ, ครุย ก็ว่า.

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.

ผ้าลูกไม้

น. ผ้าที่ถักโปร่งเป็นลวดลายต่าง ๆ.

วาสะ

น. ผ้า, เครื่องนุ่งห่ม. (ป., ส.).

วัสตร์

(แบบ) น. วัตถ์, ผ้า, เสื้อผ้า, เครื่องนุ่งห่ม. (ส. วสฺตฺร; ป. วตฺถ).

กระพั่น

(ถิ่น-อีสาน) น. เครื่องไม้ในจำพวกเครื่องทอผ้า สำหรับม้วนผ้า.

กาสาวพัสตร์

น. ผ้าย้อมฝาด คือผ้าเหลืองพระ. (ป. กาสาว + ส. วสฺตร = ผ้า).

รชกะ

[ระชะกะ] น. คนย้อมผ้า, คนซักผ้า. (ป., ส.).

ศิโรเวฐน์

น. ผ้าโพก. (ส. ศิโรเวษฺฏ, ศิโรเวษฺฏน; ป. สิโรเวน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ