ค้นเจอ 326 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประเจียด

น. ผ้าลงเลขยันต์ถือกันว่าเป็นเครื่องป้องกันอันตรายได้ ใช้เป็นผ้าผูกคอหรือผูกต้นแขนเป็นต้น.

เชือก

น. สิ่งที่ทำด้วยด้ายหรือป่านปอเป็นต้น มักฟั่นหรือตีเกลียวสำหรับผูกหรือมัด; ลักษณนามเรียกช้างบ้าน เช่น ช้างเชือกหนึ่ง ช้าง ๒ เชือก.

ผ้ามัดหมี่

น. ผ้าชนิดหนึ่ง ทอโดยเอาเชือกมัดด้ายหรือไหมเป็นเปลาะ ๆ ตามลาย แล้วย้อมสี เมื่อทอแล้วจะได้ลวดลายตามที่มัดไว้, หมี่ ก็เรียก.

จงรัก,จงรักภักดี

ก. ผูกใจรักด้วยความเคารพนับถือหรือรู้คุณอย่างยิ่ง.

จองคช

[-คด] น. ช้างที่ผูกเครื่องรบเข้าระวางทัพ.

จำลองทอง

น. เครื่องสัปคับจำพวกกูบ ใช้ผูกหลังช้างพัง.

ปริพนธ์

[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

ฝากไว้ก่อน

(ปาก) ก. ผูกใจเจ็บ, ตั้งใจจะแก้แค้นภายหลัง.

พัทธ,พัทธ-,พัทธ์

[พัดทะ-, พัด] ก. ผูก, ติด, เนื่อง. (ป.).

รัดรึง

ก. กอดแน่น, ผูกแน่น, เช่น ความรักรัดรึงใจ.

เขน็ด

[ขะเหฺน็ด] น. ฟางที่ทำเป็นเชือกมัดฟ่อนข้าว, ขะเน็ด ก็ว่า.

เน่าไฟ

ว. อาการที่ของเสียเพราะต้มไม่ถูกวิธี เช่น ต้มข้าวต้มมัดไม่สุก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ