ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ผูกใจรักด้วยความเคารพนับถือหรือรู้คุณอย่างยิ่ง.
[-คด] น. ช้างที่ผูกเครื่องรบเข้าระวางทัพ.
น. เครื่องสัปคับจำพวกกูบ ใช้ผูกหลังช้างพัง.
[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).
(ปาก) ก. ผูกใจเจ็บ, ตั้งใจจะแก้แค้นภายหลัง.
[พัดทะ-, พัด] ก. ผูก, ติด, เนื่อง. (ป.).
ก. กอดแน่น, ผูกแน่น, เช่น ความรักรัดรึงใจ.
[ขะเหฺน็ด] น. ฟางที่ทำเป็นเชือกมัดฟ่อนข้าว, ขะเน็ด ก็ว่า.
ว. อาการที่ของเสียเพราะต้มไม่ถูกวิธี เช่น ต้มข้าวต้มมัดไม่สุก.
น. หญ้าหรือต้นข้าวจำนวนมากที่เอามารวมกันเป็นมัดใหญ่ ๆ.
[มัดทะยัน] น. เวลากลางวัน, เที่ยงวัน. (ส. มธฺยาหฺน).
[องคะมัด] น. โรคขัดในข้อ. (ส. องฺคมรฺษ).