ค้นเจอ 5,956 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผมป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สูป,สูป-,สูปะ

[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).

ปอย

น. กลุ่มก้อนหรือกระจุกเล็ก ๆ ของสิ่งที่เป็นเส้นเป็นฝอยอย่างเส้นด้าย หญ้า ผม หรือขน เช่น ปอยผม, ลักษณนามเรียกกระจุกหรือกลุ่มก้อนของสิ่งเช่นนั้น เช่น ผมปอยหนึ่ง ผม ๒ ปอย.

ประสันนาการ

น. อาการเลื่อมใส. (ป. ปสนฺนาการ).

แสก

น. แนวที่อยู่ระหว่างกลาง ในคำว่า แสกผม แสกหน้า. ก. แบ่งผมออกเป็น ๒ ส่วนเท่า ๆ กัน เรียกว่า แสกกลาง, ถ้าไม่เท่ากัน เรียกว่า แสกข้าง. ว. เรียกผมที่หวีแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนเท่า ๆ กันว่า ผมแสกกลาง, เรียกผมที่หวีแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนไม่เท่ากันว่า ผมแสกข้าง.

แกละ

[แกฺละ] น. ผมเด็กผู้ชายที่เอาไว้เป็นแหยมตรงแง่ศีรษะ เรียกว่า ผมแกละ.

กระเซิง

ว. ยุ่งเหยิง, รุงรัง, เช่น ผมเป็นกระเซิง, เซิง ก็ว่า.

เก็บผม

ก. เอากรรไตรเล็มผมให้เสมอกัน.

จุฑามาศ

น. หย่อมผมกลางกระหม่อม. (ส.).

ปลงผม

ก. โกนผม (ใช้แก่บรรพชิต).

แพ้ผม

ว. ลักษณะที่ผมหงอกเร็วกว่าธรรมดา.

ปัจจามิตร

น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ