ผลการค้นหา

ปุณอาภา* *ปุณอาภา *ปุณอาภา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 227 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณอาภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิษาณ

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

กระแซ

น. คนเชื้อสายชาวอินเดียเมืองมณีปุระ (เมืองหนึ่งในแคว้นอัสสัม).

บุทคล

[บุดคน] น. บุคคล, คน. (ส. ปุทฺคล; ป. ปุคฺคล).

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

กระษาปณ์

[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).

ปุงคพ,ปุงควะ

[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).

กระตุ่น

น. ตัวตุ่น เช่น กระต่ายเต้นกระตุ่นขุด. (บุณโณวาท).

คชาภรณ์

น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).

นฤมาณ

[นะรึ-] (แบบ) น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ส. นิรฺมาณ).

นิมมาน

น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ป.; ส. นิรฺมาณ).

ปาณทัณฑ์

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด