ค้นเจอ 167 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปารณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บาจก

(แบบ) น. พ่อครัว, แม่ครัว ใช้ว่า บาจิกา. (ป. ปาจก).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).

บาศ

น. บ่วง เช่น นาคบาศ เชือกบาศ. (ส. ปาศ; ป. ปาส).

ปาหุณ

[ปาหุน, ปาหุนะ] (แบบ) น. ผู้มาหา, แขก. (ป., ส.).

อสนีบาต

[อะสะ-] น. ฟ้าผ่า, อสุนีบาต ก็ว่า. (ป. อสนิปาต).

เชียรณ์

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).

บาปกรรม

[บาบกำ] น. บาป. (ส. ปาปกรฺม; ป. ปาปกมฺม).

ปาวาร

[ปาวาน] (แบบ) น. ผ้าห่มใหญ่. (ป.; ส. ปฺราวาร).

กระแตวับ

(วรรณ) ก. หน้าเป็น เช่น แต่ล้วนตัวตอแหลกระแตวับ. (อภัย).

ปราการ

[ปฺรากาน] น. กำแพงสำหรับป้องกันการรุกราน. (ส. ปฺราการ; ป. ปาการ).

ปาพจน์

น. คำเป็นประธาน, พุทธวจนะ, คำบาลี. (ป. ปาวจน).

บรรจถรณ์

[บันจะถอน] (แบบ) น. เครื่องลาด, เครื่องปู, ที่นอน. (ป. ปจฺจตฺถรณ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ