ค้นเจอ 6,114 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประภวิษณุ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิสารทะ

[-ระ-] ว. แกล้วกล้า, ชำนาญ, ฉลาด. (ป.).

วีร,วีร-

[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).

เวรมณี

[-ระมะนี] น. การงดเว้น, การละเว้น. (ป.).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

หรณะ

[หะระนะ] น. การนำไป. (ป., ส.).

อนันตร,อนันตร-

[อะนันตะระ-] ว. ไม่มีระหว่าง, ติดต่อกันเรื่อยไป. (ป., ส.).

อรสุม

[ออระ-] น. ไอนํ้า. (ป. อุสุม).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

ประดิ,ประดิ-

ศัพท์นี้ใช้แทนคำว่า ปฏิ หรือ ประติ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

ชวร,ชวระ

[ชวน, ชะวะระ] (แบบ) น. ไข้, ความไข้. ก. เป็นไข้, ป่วย. (ส.; ป. ชร).

รุทระ

[รุดทฺระ] ว. น่ากลัวยิ่งนัก. น. เทวดาหมู่หนึ่งมี ๑๑ องค์ รวมเรียกว่า เอกาทศรุทร, ชื่อเทพสำคัญองค์หนึ่งในพระเวท ซึ่งพวกฮินดูถือว่าเป็นองค์เดียวกับพระศิวะ. (ส.; ป. รุทฺท).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ