ค้นเจอ 6,203 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประติภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

ภิงสระ,ภิงสะ

น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป. ภิส; ส. พิส).

อาตุระ

ว. อาดุระ, อาดูร. (ป., ส. อาตุร).

ภาณุ

น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).

ภาณุมาศ

น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).

อุปริภาพ

น. ฐานะหรือความเป็นอยู่อย่างสูง. (ป., ส. อุปริภาว).

ระ

ก. กระทบเรียดไป เช่น เอาไม้ระรั้วสังกะสี.

ปฏิการ,ปฏิการ-,ปฏิการะ

[ปะติการะ-] น. การสนองคุณ, การตอบแทนคุณ, คู่กับ อุปการะ; การซ่อมแซม. (ป.).

วรทะ

[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).

คติ

[คะติ] น. แบบอย่าง, วิธี, แนวทาง. (ป.).

ปวุติ

[ปะวุดติ] น. ความเป็นไป, เรื่องราว. (ป. ปวุตฺติ).

โกวิฬาร

[-ลาระ] (แบบ) น. ไม้ทองหลาง. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ