ค้นเจอ 460 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บ.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

กาหัก

น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).

กินปลิง

น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ช้อนนาง

น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).

ผกเรือก

น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).

ภังคี

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

อุสุภ

[อุสุบ, อุสุพะ-, อุสุบพะ-] น. วัวผู้, อุสภ ก็ว่า. (ป. อุสภ; ส. ฤษภ, วฺฤษฺภ).

พะงาบ,พะงาบ ๆ

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

กะผลุบกะโผล่

[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.

เขมือบ

[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.

ชม้อย

[ชะ-] ก. ช้อนตาลอบชำเลืองดูด้วยความสนใจ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ