ค้นหา "ทร.ท." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 718 รายการ

ก. ให้แล้ว, ใช้เป็นคำหลังสมาส เช่น พรหมทัต เทวทัต. (ป. ทตฺต).

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).

[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

น. ท่านํ้า, ตำบล, เช่น มีทงงสมรรถพนจร รม่งงมรกำพงไพร. (ม. คำหลวง มหาพน). (ข. กํพง ว่า ท่านํ้า; มลายู กัมพง ว่า ตำบล).

(กลอน) ก. เริดร้าง เช่น สมุทโฆษว้างพินทู แม่งม้าง. (หริภุญชัย).

[-บาน] น. บ่อนํ้า, สระน้ำ. (ป., ส. อุท + ปาน).

[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.

[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ