ผลการค้นหา

ค้นเจอ 441 รายการ

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าวว่า ระแง้หมาก ระแง้ข้าว, ตะแง้ ก็ว่า.

น. อาหารซึ่งปรกติใช้กินพร้อมข้าว.

น. ขันเชิงสำหรับใส่ข้าวตักบาตร.

น. ข้าวที่หุงสุกแล้ว, ข้าวสุก ก็เรียก.

น. ข้าวที่หุงสุกแล้ว, ข้าวสวย ก็เรียก.

ก. ออกรวง (ใช้แก่ต้นข้าว).

[ปินดะ] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส.).

ก. เอาฟางออกจากเมล็ดข้าวที่นวดแล้ว.

น. ข้าวที่สีเอาเปลือกออกโดยยังมีจมูกข้าวและเยื่อหุ้มเมล็ดข้าวอยู่, เดิมใช้วิธีใส่ครกตำเรียกว่า ข้าวซ้อม หรือ ข้าวซ้อมมือ.

[พฺลวก] ก. อาการที่ข้าวทะลักออกมาจากหม้อพร้อมกับน้ำข้าวในเวลาเช็ดหม้อข้าว เรียกว่า ข้าวพลวกจากหม้อ, อาการที่ดินยุบลงเพราะไม่แน่น เช่น ดินพลวกลง.

[กำ, กำมะ-] (ไว) น. ผู้ถูกกระทำ เช่น คนกินข้าว ข้าว เป็นกรรมของกริยา กิน.

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าว ว่า ตะแง้หมาก ตะแง้ข้าว, ระแง้ ก็เรียก.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ