ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).
ว. คำของผู้น้อยรับคำของผู้ใหญ่; คำร้องบอกกล่าว.
[เหฺลือง] ว. สีอย่างสีรงทองหรือขมิ้น.
[เบนจางคะ-, เบนจาง] น. อวัยวะทั้ง ๕ คือ หน้าผาก ๑ มือ ๒ เข่า ๒; ส่วนทั้ง ๕ คือ ราก เปลือก ใบ ดอก ผล.
[ตฺระ-] (โบ; กลอน) ก. จ้อง, คอยดู, เช่น ตาเรียมตระหง่องตั้ง ตาเรือ แม่ฮา. (ทวาทศมาส), เขียนเป็น ตรง่อง ก็มี เช่น อันว่าพระมหาสัตวก็ต้งงตาแลตรง่อง ซึ่งช้นนช่องมรรคา ที่มีผู้จะมาน้นน โสดแล. (ม. คำหลวง กุมาร), กระหง่อง หรือ กระหน่อง ก็ใช้.
น. แม่ทัพ. (ต.).
น. ลิ้น. (ต.).
คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.
[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).
[เนาวะ-] (แบบ) ว. เก้า, จำนวน ๙. (ป. นว).
[ทันตะ-] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง เช่น เอกทันต์. (ป., ส.).
[ชะวะ-] (แบบ) ว. เร็ว, (มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส) เช่น ชวการ ชวกิจ ชวเลข, แผลงเป็น เชาว์ ก็มี.