ผลการค้นหา

ค้นเจอ 256 รายการ

น. ข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอก.

[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).

น. ดินปืนอย่างแรงใช้สำหรับระเบิดให้แตกทำลายไป.

(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.

[ปฺระวาน] น. หน่อหรือแขนงต้นไม้ที่แตกออก. (ส.).

ว. มีความเห็นไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกัน, แตกพวกหรือไม่ถูกกัน.

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

(สำ) ว. หลายคนก็มีความเห็นแตกต่างกันเป็นหลายอย่างจนตกลงกันไม่ได้.

ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).

ว. แตกหมู่เพ่นพ่านไป, เตลิดไป, เช่น เฒ่าก็เที่ยวสัญจรกระเจอะกระเจิง. (ม. ร่ายยาว ชูชก), กองทัพข้าศึกถูกตีแตกกระเจิดกระเจิงไป.

[แกฺลบ] น. เปลือกข้าวที่สีหรือตำแตกออกจากเมล็ดข้าว.

[ถะหฺลาย] ก. แตก, มีคำที่ใช้คล้ายกันอีก คือ ฉลาย สลาย.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ