ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).
ดู ตาพอง ๓.
[ปฺระ] ดู กระ ๓.
ดู ตะกรับ ๓ (๑).
น. เครื่องตีชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะ สำหรับตีขัดจังหวะ เล็กกว่าฉาบ.
ว. อาการที่ตี ฟัน หรือทุบเป็นต้นแต่เบา ๆ เช่น ตีเบาะ ๆ.
น. ๓ ฝ่าย; เรียกสนธิสัญญาที่มีคู่สัญญา ๓ ฝ่ายว่า สนธิสัญญาไตรภาคี.
ก. ตี, ทุบ, ค่อน ก็ใช้.
(โบ) ก. ตีลง, ทุบลง, ฟาดลง.
ก. ตีประชันหน้าเข้าไป.
ก. ตี เช่น ระเบงฆ้องกลอง.