ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. รู้จักขอบเขตความสามารถของตนเองและผู้อื่น.
น. ลูกอกตัญญูที่ทำร้ายพ่อแม่ของตน.
(สำ) ก. บังคับให้ย้ายไปให้พ้นเพื่อตนจะเข้าไปอยู่.
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
น. สภาพ, ความเป็นอยู่ของตนเอง. (ส. สฺวภาว).
(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.
น. ความยึดถือว่ากายหรือตัวเป็นของตน. (ป. สกฺกายทิฏฺ;).
น. พยานผู้รู้เห็นเหตุการณ์ด้วยตาตนเอง.
[-ถะ-, -ถิกะ-] ว. ที่ทำด้วยมือของตนเอง. (ป.).
น. ประวัติชีวิตที่เจ้าของเขียนหรือเล่าด้วยตนเอง.
ว. ถือเป็นเรื่องที่ตนควรทำให้, เป็นธุระ ก็ว่า.
[-รด] น. ลูกของตนเอง. (แผลงมาจาก โอรส). (ส.).