ค้นเจอ 38,131 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ข้าวไทย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้าวสุก

น. ข้าวที่หุงสุกแล้ว, ข้าวสวย ก็เรียก.

ทอดรวง

ก. ออกรวง (ใช้แก่ต้นข้าว).

ปิณฑะ

[ปินดะ] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส.).

รุข้าว

ก. เอาฟางออกจากเมล็ดข้าวที่นวดแล้ว.

ข้าวกล้อง

น. ข้าวที่สีเอาเปลือกออกโดยยังมีจมูกข้าวและเยื่อหุ้มเมล็ดข้าวอยู่, เดิมใช้วิธีใส่ครกตำเรียกว่า ข้าวซ้อม หรือ ข้าวซ้อมมือ.

พลวก

[พฺลวก] ก. อาการที่ข้าวทะลักออกมาจากหม้อพร้อมกับน้ำข้าวในเวลาเช็ดหม้อข้าว เรียกว่า ข้าวพลวกจากหม้อ, อาการที่ดินยุบลงเพราะไม่แน่น เช่น ดินพลวกลง.

กรรม,กรรม,กรรม-,กรรม-

[กำ, กำมะ-] (ไว) น. ผู้ถูกกระทำ เช่น คนกินข้าว ข้าว เป็นกรรมของกริยา กิน.

ตะแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าว ว่า ตะแง้หมาก ตะแง้ข้าว, ระแง้ ก็เรียก.

ท้องเล็น

ว. เรียกข้าวสารที่หุงยังไม่สุกดี ยังมีแกนเมล็ดข้าวเหลืออยู่บ้าง ว่า ข้าวท้องเล็น.

ทั้ง ทั้ง,ทั้ง...ทั้ง

ว. ด้วย เช่น ทั้งกินทั้งเล่น คือ กินด้วยเล่นด้วย ให้ทั้งข้าวทั้งเงิน คือ ให้ข้าวด้วยเงินด้วย. สัน. และ เช่น ทั้งภูเก็ตทั้งเชียงใหม่ล้วนน่าเที่ยว.

อันนะ

น. ของกินโดยเฉพาะข้าว, มักใช้เข้าคู่กับ ปานะ เป็น อันนะปานะ แปลว่า ข้าวและนํ้า. (ป., ส.).

ขึ้นหม้อ

น. เรียกข้าวที่หุงแล้วพองตัวมากกว่าข้าวธรรมดาว่า ข้าวขึ้นหม้อ. ว. โดยปริยายหมายความว่า มีผลประโยชน์รวดเร็วมากผิดปรกติ, โดดเด่น, เป็นที่โปรดปราน, โชคดี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ