ค้นเจอ 368 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ข้าว,ข้าวสวย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โยง

ก. เอาไม้แซะข้าวให้สุกทั่วกัน, ทำให้โหย่ง, คุ้ย, ในคำว่า โยงข้าว.

ระแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าวว่า ระแง้หมาก ระแง้ข้าว, ตะแง้ ก็ว่า.

กับ,กับ,กับข้าว

น. อาหารซึ่งปรกติใช้กินพร้อมข้าว.

ขันข้าวบาตร

น. ขันเชิงสำหรับใส่ข้าวตักบาตร.

ทอดรวง

ก. ออกรวง (ใช้แก่ต้นข้าว).

ปิณฑะ

[ปินดะ] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส.).

รุข้าว

ก. เอาฟางออกจากเมล็ดข้าวที่นวดแล้ว.

ข้าวกล้อง

น. ข้าวที่สีเอาเปลือกออกโดยยังมีจมูกข้าวและเยื่อหุ้มเมล็ดข้าวอยู่, เดิมใช้วิธีใส่ครกตำเรียกว่า ข้าวซ้อม หรือ ข้าวซ้อมมือ.

พลวก

[พฺลวก] ก. อาการที่ข้าวทะลักออกมาจากหม้อพร้อมกับน้ำข้าวในเวลาเช็ดหม้อข้าว เรียกว่า ข้าวพลวกจากหม้อ, อาการที่ดินยุบลงเพราะไม่แน่น เช่น ดินพลวกลง.

กรรม,กรรม,กรรม-,กรรม-

[กำ, กำมะ-] (ไว) น. ผู้ถูกกระทำ เช่น คนกินข้าว ข้าว เป็นกรรมของกริยา กิน.

ตะแง้

น. เรียกแขนงของทะลายหมากหรือแขนงของรวงข้าว ว่า ตะแง้หมาก ตะแง้ข้าว, ระแง้ ก็เรียก.

ท้องเล็น

ว. เรียกข้าวสารที่หุงยังไม่สุกดี ยังมีแกนเมล็ดข้าวเหลืออยู่บ้าง ว่า ข้าวท้องเล็น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ