ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อตัวหมากรุกที่ใช้เดินทแยงไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือเดินตรงไปข้างหน้าคราวละ ๑ ตา.
น. ผิวนอกของฟันที่หุ้มเนื้อฟันอยู่.
ว. ชิดทางนอก (บอกควายเวลาไถนา).
น. ยางนอกที่สึกจนไม่มีดอก.
[อะวะกาด] น. บริเวณที่อยู่นอกบรรยากาศของโลก. (ส.).
น. คำที่เติมข้างหน้า ตรงกลาง หรือ ข้างหลัง ของคำตั้งในภาษาคำติดต่อ.
สัน. ใช้แสดงความยืนยันข้อความที่กล่าวมาแล้วข้างหน้า และแสดงว่ามีข้อความขัดแย้งตามมาข้างหลัง.
น. ทรงผมผู้ชายที่ตัดข้างล่างสั้น ข้างบนยาว.
น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีต้นเอนไปข้างใดข้างหนึ่ง เหมือนไม้ที่อยู่ริมน้ำ.
น. ด้านข้างของเรือนฝากระดานหรือโบสถ์ วิหาร.
[ปฺลาก] (โบ) น. ที่, ฝ่าย, ข้าง.
(แบบ) ว. ภายหลัง, เบื้องหลัง, ข้างหลัง. (ป.).